Sözlük

Modern döner eğelerin büyük çoğunluğunda kullanılan süper-elastik bir alaşım (~%56 nikel, ~%44 titanyum). Şekil hafızası ve esnekliği sayesinde kurvatürlü kanallarda transportasyon riskini azaltır.

Termomekanik işlemle üretilen, konvansiyonel NiTi alaşımına kıyasla döngüsel yorgunluk direncini artıran tescilli bir NiTi alaşımıdır.

Üretim sonrası uygulanan ve eğeye karakteristik altın rengini veren termal süreç. Martensitik faz dönüşümünü optimize ederek esnekliği ve döngüsel yorgunluk direncini önemli ölçüde artırır.

Eğe yüzeyinde mavi titanyum-oksit tabakası oluşturan tescilli termomekanik işlem. Blue işlemli eğeler kontrollü bellek etkisi ve üstün döngüsel yorgunluk direnci gösterir.

Konvansiyonel şekil hafızasından yoksun, ısıl işlem görmüş NiTi alaşımı. Kullanım öncesi eğenin bükülmesine olanak tanır ve kanal anatomisine adaptasyonu ile döngüsel yorgunluk ömrünü artırır.

NiTi alaşımlarında östenit ile martensit arasında yer alan ara kristalografik faz. R-faz alaşımıyla üretilen eğeler olağanüstü esneklik ve döngüsel yorgunluk direnci gösterir.

Micro-Mega tarafından geliştirilen kontrollü bellek NiTi alaşımı. Martensitik mikroyapısı sayesinde ön büküm yapılabilir ve yüksek döngüsel yorgunluk direnci sunar.

EdgeEndo'ya ait tescilli ısıl işlem görmüş NiTi alaşımı; EdgeFile X7 ve EdgeOne Fire enstrümanlarında kullanılır. Tavlama işlemiyle vücut ısısında ağırlıklı olarak martensitik bir alaşım elde edilerek artırılmış esneklik ve döngüsel yorgunluk direnci sağlanır.

NiTi eğeleri taşlama yerine elektrik kıvılcımı erozyonu ile şekillendiren üretim yöntemi. Kesme performansını ve yorgunluk direncini artıran mikro kraterli sert bir yüzey oluşturur.

XP-endo Shaper'da kullanılan şekil hafızalı NiTi alaşımı. Vücut ısısında düz martensitik formdan genişlemiş östenit forma dönüşerek adaptif kanal temasını sağlar.

Eğenin tek yönde 360 derece döndüğü tahrik modu. Çoğu çoklu eğe NiTi sistemi, üreticiye bağlı olarak 300-600 rpm arasında sürekli rotasyon kullanır.

Daha büyük bir saat yönü tersine kesim açısı ile daha küçük bir saat yönünde serbest bırakma açısı arasında gidip gelen tahrik modu. Torsiyonel kırılma riskini azaltır ve tek eğe sistemlerinde kullanılır.

Eğe üzerindeki kanal içi yüke göre sürekli rotasyon ile resiprokal hareket arasında otomatik geçiş yapan tescilli tahrik modu (Kerr/SybronEndo).

Sürekli rotasyon ve resiprokal hareket öğelerini tek bir devir döngüsü içinde veya enstrümantasyon sırasında adaptif mod değişimiyle birleştiren tahrik programlarının genel adı.

Eğe çapının uçtan şafta doğru milimetre başına artış oranı. 0,06 taper, çapın her milimetrede 0,06 mm arttığı anlamına gelir.

Eğenin ucundaki (D0) çap, milimetrenin yüzde birinde ifade edilir. 25 numara eğenin uç çapı 0,25 mm'dir. Uç boyutu minimum apikal preparasyon çapını belirler.

Dönen eğenin kanal kurvatürü etrafında bükülmesi sırasında tekrarlayan gerilme-sıkıştırma döngülerinin yol açtığı metal yorulması. Kurvatürlü kanallarda beklenmedik eğe kırılmasının başlıca nedenidir.

Eğenin ucu kanalda kilitlenirken gövdesinin dönmeye devam etmesi durumunda kırılmaya karşı gösterdiği direnç. Yüksek torsiyonel direnç, uç kaynaklı kırılma riskini azaltır.

Döner şekillendirme öncesi kanal girişinden apikal foramene kadar oluşturulan düz, tekrarlanabilir yol. Genellikle el K-eğeleri (#10-#15) veya özel mekanik yol eğeleriyle hazırlanır.

Koronal referans noktasından apikal konstriksiyona kadar olan mesafe; her enstrümanın ulaşması gereken derinliği belirler. Doğru çalışma uzunluğu eksik veya aşırı enstrümantasyonu önler.

Apikal foramen konumunu belirlemek için empedans değişikliklerini ölçen elektronik cihaz. Modern çok frekanslı apex bulucular çoğu klinik koşulda 0,5 mm hassasiyete sahiptir.

Kanalın önce koronal kısmının enstrümante edilip ardından kademeli olarak apikale doğru ilerlenen şekillendirme stratejisi. Koronal girişimi azaltır ve irrigasyon solüsyonunun penetrasyonunu artırır.

Prepare edilen kanalın orijinal ekseninden istenmeyen sapması; genellikle kurvatürün dış duvarında oluşur. Esnek NiTi eğeler, paslanmaz çeliğe kıyasla transportasyonu önemli ölçüde azaltır.

Enstrümantasyon sırasında dentin artıkları, pulpa dokusu veya irrigasyon solüsyonunun apikal foramenden ötesine istem dışı itilmesi. Crown-down yaklaşımları ve bol irrigasyon ekstrüzyonu azaltmaya yardımcı olabilir.

Endodontide en yaygın kullanılan irrigan. Organik pulpa dokusunu çözer ve geniş antimikrobiyal etki gösterir; konsantrasyon, hacim, temas süresi ve güvenli uygulama temel klinik değişkenlerdir.

İnorganik smear tabakasını uzaklaştırmak ve kalsifiye dentini yumuşatmak için kullanılan bir şelasyon ajanı (etilendiamin tetraasetik asit). Genellikle sodyum hipokloritle dönüşümlü olarak son yıkamada kullanılır.

Enstrümantasyon sırasında kanal duvarında oluşan amorf organik ve inorganik debris tabakası. Genellikle EDTA ve ardından sodyum hipoklorit ile uzaklaştırılması, patın dentin tübüllerine penetrasyonunu iyileştirebilir.

Kök kanal dolumunda en yaygın kor materyali. Termoplastik ve biyouyumlu olup tek kon, soğuk lateral veya sıcak vertikal kondensasyon tekniklerinde bir patla birlikte kullanılır.

Nem varlığında hidrolik olarak sertleşen kalsiyum-silikat esaslı kök kanal patı. Biyouyumluluğu ve boyutsal stabilitesiyle değerlidir; yaygın olarak tek kon dolumuyla kullanılır.

Döner veya el enstrümanının bir parçasının kanal içinde kırılıp kalması. Risk; döngüsel ve torsiyonel yorulma, keskin eğrilikler ve aşırı kullanımla artar. Yönetim baypas, çıkarma veya takip olabilir.

Bir enstrümanın orijinal yolu izlememesi sonucu, sıklıkla patens kaybından sonra kanal duvarında oluşan yapay düzensizlik. Apikal erişimi engelleyebilir ve genellikle önceden bükülmüş küçük bir el eğesiyle ele alınır.

Kanal sistemi ile dişin dış yüzeyi veya periodonsiyum arasında oluşan yapay bağlantı. Prognoz; boyut, konum ve ne kadar erken (sıklıkla kalsiyum-silikat bir materyalle) kapatıldığına bağlıdır.

Eğenin enine kesitteki geometrik profili. Yaygın tasarımlar arasında üçgen, konveks üçgen, S-şekilli, dikdörtgen ve paralelkenar yer alır; her biri kesme verimliliğini, esnekliği ve debris uzaklaştırmayı etkiler.

NiTi alaşımlarına faz dönüşüm davranışlarını değiştirmek amacıyla işleme öncesi (ör. M-Wire) veya sonrası (ör. Gold işlemi) uygulanan termal ya da termomekanik işlem. Isıl işlem görmüş eğeler genellikle daha iyi esneklik ve döngüsel yorgunluk direnci gösterir.

Bazı ısıl işlem görmüş NiTi alaşımlarının, konvansiyonel NiTi'nin süper-elastik geri dönüşünden yoksun olma özelliği. Kontrollü bellekli eğeler yerleştirme öncesi kanal anatomisine göre bükülebilir.

NiTi alaşımının deformasyon sonrası dönüşüm sıcaklığının üzerine ısıtıldığında orijinal şekline dönebilme yeteneği. Konvansiyonel NiTi eğeler kanal içinde büküldükten sonra düzelmek için bu özelliği kullanır.

Eğenin yalnızca tek bir hastada kullanılmak üzere tasarlandığını gösteren üretici tanımı. Çapraz kontaminasyon riskini ortadan kaldırır ve tekrarlanan sterilizasyon döngülerinin kümülatif yorulmasını önler.

Uygun temizleme, muayene ve sterilizasyon sonrası birden fazla kullanım için tasarlanmış eğe. Üreticiler görsel muayeneye dayalı atma kriterleri belirtir; bükülme, korozyon veya deformasyon tespit edildiğinde eğe atılmalıdır.

Enstrümantasyon sırasında kullanılan hafif, kısa ileri-geri apikal ilerleme (1-3 mm). Her hareket küçük miktarda dentin keser, ardından eğe temizlik ve irrigasyon için geri çekilir.

Ağırlıklı olarak koronal ve orta üçlüde kanal dış duvarından seçici dentin kaldırmak için kullanılan lateral süpürme hareketi. Özellikle geniş veya oval kanallarda faydalıdır.

El eğesinin apikal ilerlerken saat yönünde 30-60 derece, ardından saat yönünün tersine döndürüldüğü manuel osilasyon tekniği. İlk glide path oluşturmada yaygın olarak kullanılır.

Şekillendirme eğeleri arasında küçük bir el eğesinin (genellikle #10) tam çalışma uzunluğuna yeniden yerleştirilmesi. Patentliği doğrular, debris tıkaçlarını parçalar ve glide path'i korur.

Final şekillendirme eğesiyle eşleşen tek bir güta perka konunun bir patla yerleştirildiği dolum tekniği. Basit ve tekrarlanabilirdir; sıklıkla hidrolik kalsiyum-silikat patlarla birlikte kullanılır.

Güta perkayı ısıyla yumuşatıp apikal ve lateral olarak kondanse eden dolum tekniği. Kanal düzensizliklerini ve lateral kanalları soğuk tekniklere göre daha tam doldurmayı hedefler.

Çalışma uzunluğunda apikal kanal çapının, sıklıkla ilk sıkışan eğe kontrol edilerek tahmin edilmesi. Final apikal boyut seçimine rehberlik eder ve yeterli apikal preparasyonun doğrulanmasına yardımcı olur.

Apikal foramene açık, engelsiz bir yolun korunması; genellikle küçük bir patens eğesinin (örn. #10) terminüsten hafifçe geçirilmesiyle doğrulanır. Şekillendirme sırasında tıkanma ve basamak oluşumunu önlemeye yardımcı olur.